CENTRO GALEGO DE LLEIDA (CASA DE GALICIA)
Página de jose antonio
Información de perfil
- ¿Donde has nacido?
- Prado Friol ( Lugo)
- Cuéntanos alguna afición tuya:
- A caza da perdiz polos montes e labradíos de Galicia. Pero por ser esta unha afición pouco ecolóxica, fun co tempo, trocando as vivencias en lembranzas. E por ser tamén unha das miñas aficións relatar "cousiñas", aventuras que a saudade mantén vivas na mente do cazador que deixou a sua Terra nos mellores anos da sua vida. Quizá conte alguna desas vivencias se consigo mesturar en axeitada proporción, as xustas partes de verdade e de mintira que adoitan compoñer un relato de aventuras dun cazador.
Tamén ocupa un lugar destacado entre as miñar angueiras de vagar, a sesta, durmir unha boa sesta no veran, tras do palleiro. Con esta saludable afición pasoume coma coa caza: esmoreceu no tempo e na distancia. Non me rendín ó primeiro, pois ata intentei convencer á miña Dona pra que me deixara plantar un palleiro na sala; foi inútil, coma sempre, gañou éla e tiven que aceptar durmir a sesta nun sofá .
A terceira das miñas aficións é un pouco máis ecolóxica: ciclismo, se facer ciclismo é xuntar cos amigos e irmos un día á semana almorzar a alpicat: carne á brasa, viño tinto ( sen gaseosa ), un carajillo de coñac peleón, unha boa faria e, volta pra casa - costa abaixo - que non somos tontos, non imos almorzar a sitio ou lugar que vaia contra as leis da Natureza.
- Estado civil:
- Casado/a
- Cuéntanos algo más sobre ti:
- Xa iremos falando, porque non me gusta conta-la miña vida así de boas a primeiras. Bueno, son unha persoa ben parecida, culto e moi educado ( eso salta á vista) e moi modesto na auto evaluación que fago. Un trunfador nato, gracias á miña extraordinaria intelixencia; moito miolo, moito....moito . Inda era un neno que ía á escola e soñaba coa douitrina, dicía soñando, o catecismo de cabo a rabo . Tal era a miña teima intelectual co catecismo que meu pai decidiu quitarme da escola por mor de que non toleara coa sabeduría. E coido que alí, nesa sabia decisión de meu pai, estivo a miña futura salvación. Deus sabe qué tivera sido de min se fora dar co meu privilexiado miolo ás aulas da Universidade . Gracias, digo, a aquela decisión, puiden disfrutar de troulas e borracheiras, relacionarme con moita xente e entenderme con todos, con todos menos cos que foron á Universidade, pero eses eran poucos, e se non me entendían, peor pra eles
Bienvenido a
Red social CENGALLEI
Acerca de
Distintivo
© 2009 Creado por Juan Rodríguez en Ning. Crear tu propia red social
Emblemas | Reportar un problema | Privacidad | Términos de servicio
Comentario (6 comentarios)
Necesitas ser un miembro de Red social CENGALLEI para añadir comentarios!
Participa en esta red social
Era da Terra de Baixo ( máis aló do Cordal da Coba da Serpe). Baixaba polo bo tempo a pidir de casa en casa. Paseniñamente entrou na eira e foi sentar na pía do gando. Ninguén reparou na sua presenza, ata que pronuncióu o santo saúdo:
¡Ave María Purísima!.
Sen pecado concebida, responderon todos
Despois de pregar a Deus pola saúde de cantos ficaban alí, comenzou o consabido soliloquio: contou novas da Terra de Baixo, de festas, casamentos, crimes ou foliadas
Ela contaba e contaa mentras os demáis daban conta do rápido xantar, pra volveren axiña ós labores da seitura .
¡Ai, cómo adoezo destes pes! Levo tanto andado que teño as zocas lampas e mesmo furadas. Crávanseme no carcaño as pedras dos camiños e amólanme coma cravos
<¡ Ai, meu Deus adoradiño! Moito lles agradecería que miraran por ahí a ver se tiveran , tan xiquera unha zoquiña do pe dereito que é a que teño máis furada> .
Pasou un bo anaco. A vella pidindo a zoca e os demáis dando conta do rápido xantar sen que ninguén amosara nin chisco de atención polas suas mágoas .
¡Bueno!, dixo ó fin, con sorna, a Carambiña: Deus lle lo pague a todos, xa vexo que todo o mundo fai o que pode pero a zoquiña non aparece.
Cotono
Saudiños.